رویای نقره ای

وقتی دلم برایت تنگ می شود خاطراتم را پرسه می زنم.....

لباس نگاه تورا می پوشم و از اشتیاق نوازشهایت سرشار می شوم.....

وقتی تو اینجایی باز لباس نگاه تو بر تن من است...

و روی پوستم جوانه های سبز نوازشهایت می درخشد...

چگونه بودنیست بودنت؟؟!                                       بی پروا و صادق؟؟!

بی ادعا و بی ریا؟؟!!

نمی دانم تو خوبتر از تمام اینهایی...!!!

بگو چگونه بی وقفه روشنتر از خورشید در لحظه هایم جاری می شوی؟؟؟

که حتی با فرسنگها فاصله بدون اینکه ثانیه ای دور باشم از تو

با تو زندی می کنم....

همیشه وقتی دلم برایت تنگ می شود تو اینجایی و به رسم بهار مرا می رویانی...

و وقتی به دیدنم می آیی وقتی اینجایی فقط یک آرزو دارم

که زمان بایستد که پیشم بمانی که من بی لباس نگاهت رنگ پوچی نگیرم...

تو با من و لحظه هایم بی نهایت مهربانی...

هروقت دلم برایت تنگ می شود تو عاشقانه اینجایی....!!!!

        در این دنیایی که همه طلوع و غروبش با زبان غم سر گرفته است چه جای ماندن؟

        و در دریایی که همه خاک آن تربت است چه جای ماندن؟

         می خواهم بگریزم تا پوزخنده مردمان نالایق عشق را نبینم عشق من طوطی

         بازرگانی است که جز قفس ندیده است اما شنیده است حکایت غم انگیز پرواز را .

         افسوس این سرگذشت دخترکی است که مانند ماری بر سنگر کوچه های شهرش

         می خزد . او در حالی که در خاکستر غمهایش می غلطد اما هنوز در دل زمزمه میکند:

        (ای عشق من هنوز تورا در لابه لای ابرهای شفق آلود آسمان 

                                      نظاره گرم)

    هرگاه که سودای گرفتن

                            تصممیمی سرنوشت ساز دارم

                                                                 می خوانمت تو را

                                                                                   هرگاه دشوارروزی پیش روی دارم

     آسان می نمایدم

                     با داشتن تورا

                                    هرگاه بر سر دو راهی ام

                                                                 فقط و فقط

                                                                             تکیه می کنم به دل دادن های تو

    هرگاه دشواری یی است مرا

                                 شاد خویی ات آسان می گرداندم

                                                                    هرگاه اندیشه یی تازه در سر دارم

     تنها تکیه گاهم تویی

                          هرگاه درمی یابم که راه خطا پوییده ام

                                                                    آغوش مهربانت مرا به طریق درست می خواند

     چه می دانم عشق تو

                           مرا برترین است مرا بهترین است

                                                              و من با داشتن تو چه بسیار خرسندم

     تو را سپاس دارم

                                   و تو را دوستت دارم....

     عجب شبی ست امشب                         

                                                    به رنگ سیاه گیسوی تو

    عجب سکوتی دارد امشب

                                                    به رنگ خاموش نگاه تو

     و عجب طولانی ست امشب

                                                    به قدر بحران میان من و تو

ای کاش در چشمهایت تردید را دیده بودم

      یا از همان روز اول از عشق ترسیده بودم

                                                             ای کاش آن شب که رفته بودم از آسمان گل بچینم

                                                              جای  گل  رز  برایت  پروانه  ای  چیــــــــــــــــده بودم

     گل را به دست تو دادم حتی نگاهم نکردی

     آن شب نمی دانی اما تا صبح لرزیده بودم

                                                               آن شب تو با خود نگفته که بر ســــــــر من چه آمد

                                                                با خود نگفتی ز دستت من باز رنجیده بودم؟؟؟؟؟

    انگار پی برده بودی دیوا نه ات گشته ام من

     تو عاشق  من  نبودی و دیر فهمیده  بودم

                                                                از آن شب سرد پاییز که چشم من به تو افتاد

                                                                 گفتم که ای کاش شبها هرگز نخوابیده بودم

     از کوچه که می گذشتیم حتی نگاهم نکردی

     چشمت پی دیگری بود این را فهمیده بودم

                                                               آن شب من و اشک و مهتاب تا صبح با هم نشستیم 

                                                               ای کاش یک خواب بد بود چیزی که من دیده بودم

     تو اهل آن دوردستی من یک اسیرزمینی

     عشق زمین وافق را ایکاش سنجیده بودم

                                                               بی تو چه شبها که تا صبح در حسرت با تو بودن

                                                               اندوه ویرانیت را تنها پرستیده  بــــــــــــــــــــــــودم

     وقتی صدا کردی از دور با عشوه ای مادرت را

     آن لهجه ی نقره ای را ای کاش نشنیده بودم

                                                                انگار تقصیر من بودحق با تو و آسمان است

                                                                وقتی که تو می گذشتی از دور خندیده بودم

     اما به پروانه سوگند تنها گناهم همین است

     جای تو بودم اگرمن صدبار بخشیده بــــــودم

                                                                باید برایت دعا کرد آباد باشی و سرسبـــــــز

                                                         ای کاش هرگز نبینی چیزی که من دیده بودم

      اندوه بی اعتنایی چه یادگار عجیبی است

      اما چه شبها که آن را از عشق بوسیده بود

                                                                 حالا بدان تو که رفتی در حسرت بازگشت

                                                          یک آسمان اشک آن شب در کوچه پاشیده بودم

       هرگز پشیمان نگشتم از انتخاب تو هرگز

        رفتی که شاید بدانم بیهوده رنجیده بودم

                                                                 حالا تو را به شقایقدیگر بیا کوچ کافیست

                                                             جای تو بودم اگر من صدبار بخشیده بودم    

                                                       عشق يعني يك سلام و يك درود 
 
                             عشق يعني درد و محنت در درون

                                                          عشق يعني يك تبلور يك سرود 

                             عشق يعني قطره و دريا شدن

                                                      عشق يعني يك شقايق غرق خون

                           عشق يعني زاهد اما بت پرست

                                                     عشق يعني همچو من شيدا شدن

                         عشق يعني همچو يوسف قعر چاه

                                                     عشق يعني بيستون كندن بدست

                          عشق يعني آب بر آذر زدن

                                                    عشق يعني چون محمد پا به راه

                           عشق يعني عالمي راز و نياز

                                                    عشق يعني با پرستو پرزدن

                           عشق يعني رسم دل بر هم زدن

                                                    عشق يعني يك تيمم يك نماز

                           عشق يعني سر به دار آويختن

                                                   عشق يعني اشك حسرت ريختن 

                           عشق يعني شب نخفتن تا سحر

                                                  عشق يعني سجده ها با چشم تر 

                           عشق يعني مستي و ديوانگى

                                                   عشق يعني خون لاله بر چمن

                           عشق يعني شعله بر خرمن زدن

                                                   عشق يعني آتشي افروخته

                            عشق يعني با گلي گفتن سخن

                                                   عشق يعني معني رنگين كمان

                           عشق يعني شاعري دلسوخته

                                                  عشق يعني قطره و دريا شدن 

                            عشق يعني سوز ني آه شبان

                                                 عشق يعني لحظه هاي التهاب 

                         عشق يعني لحطه هاي ناب ناب

                                                عشق يعني ديده بر در دوختن

                         عشق يعني در فراقش سوختن

                                                 عشق يعني انتظار و انتظار

                         عشق يعني هر چه بيني عكس يار

                                                  عشق يعني سوختن يا ساختن

                        عشق يعني زندگي را باختن

                                                   عشق يعني در جهان رسوا شدن

                        عشق يعني مست و بي پروا شدن

                                                   عشق يعني با جهان بيگانگى

وقتي قرار شد من بيقرار تو باشم

و تو تنها قرار زندگيم باشي...

از هر چه قرار است غير تو باشد ...

خواهم گذشت.

                    حس می کنم دیگه دوستم نداری   حس می کنم زیادی وجودم

        چرا به این زودی ازم بریدی من که گل سر سبد تو بودم   حس می کنم تو این روزا

         نمی خوای یه لحظه ام حتی من و ببینی کاش می دونستم عشق دیروز من فردا

         که شد تو با کی هم نشینی دوستم نداری می دونم دوستم نداری اما تو چشمات

         می خونم که بی قراری خدا کنه که برگردی تو پیشم بدونه تو من دیوونه می شم

        دوستم نداری می دونم دوستم نداری اما تو چشمات می خونم که بی قراری خدا کنه

         که برگردی تو پیشم بدونه تو من دیوونه می شم.....

         دوست ندارم حضور من کنارت باعث دل خستگی تو باشه شاید سفر رفتن من یه فصل 

         تازه ای از زندگی تو باشه حس می کنم باید از اینجا برم جایی که هیچکی راهش و بلد

          نیست باید برم که قدرمو بدونی یه مدتی تنها بمونی بد نیست  حس می کنم دیگه

          دوستم نداری حس می کنم زیادی وجودم چرا به این زودی ازم بریدی من که گل سر سبد

          تو بودم  دوستم نداری می دونم دوستم نداری اما تو چشمات می خونم که بی قراری

         خدا کنه که برگردی تو پیشم بدونه تو من دیوونه می شم دوستم نداری می دونم دوستم

          نداری اما تو چشمات می خونم که بی قراری خدا کنه که برگردی تو پیشم بدنه تو من

           دیوونه می شم...........

                          خدا کنه که برگردی تو پیشم

                                                        دوستت دارم

                                                 دوستت دارم.دوستت دارم

                                          دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم

                                 دوستت دارم.دوستت دارم. دوستت دارم. دوستت دارم

                          دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم

                 دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم

                          دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم

                                دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم

                                       دوستت دارم.دوستت دارم.دوستت دارم

                                                دوستت دارم.دوستت دارم

                                                        دوستت دارم

                            خداحافظ ولی یادت بماند تمام خاطراتت با دلم را

                            تمام ثانیه های نفس گیرودردریای غم بی ساحلم را

                             تمام بغض هایی که گه گاه میان چشم هامان داد می زد

                            و گاهی خنده ها مان از ته دل کنارخستگی فریادمی زد

                            خداحافظ ولی یادت بماند تو گفتی دل به هر دل خوش نبندیم

                             تو گفتی مثل آدم برفی و سنگ به قلب راز آدم ها نخندیم

                            تو گفتی قلب و احساسی که داریم همان بهتر پس پرده گذاریم

                            همان بهتر اگر یک قلب داریم درونش عشق صدساله بکاریم

                            خداحافظ ولی یادت بماند غریبه غریب اینجا قشنگ است

                            و حتما" یاد زیبایت بماند به یادتو در اینجا هیچ رنگ است

                               خداحافظ غرور لحظه هایم سکوت مبهم دیوانه وارم

                               خداحافظ ولی یادت بماند به یاد یاد شیرینت بماند

                                      خداحافظ ولی یادت بماند...